اگر از بالا بنگریم همه چیز کوچک می شود
من دلم می خواهد
خانه ای
داشته باشم پر دوست
کنج هر ديوارش
دوستهايم بنشينند آرام
گل بگو گل بشنو
هرکسي مي خواهد
وارد خانه پر عشق و صفايم گردد
يک سبد بوي گل سرخ
به من هديه کند
شرط وارد گشتن
شست و شوي دلهاست
شرط آن داشتن
يک دل بي رنگ و رياست
بر درش برگ گلي مي کوبم
روي آن با قلم سبز بهار
مي نويسم اي يار
خانه ي ما اينجاست
تا که سهراب نپرسد دیگر
"خانه دوست کجاست؟ "
فريدون مشيري
نگاهی بر مفهوم ارزش در بازاریابی
ارزش در اصطلاح دانش جامعهشناسی، عقایدی است که افراد یا گروههای انسانی درباره آنچه مطلوب، مناسب، خوب یا بد است؛دارند. ارزشهای مختلف نمایانگر جنبههای اساسی تنوعات در فرهنگ انسانی است. ارزشها معمولاً از عادت و هنجار نشأت میگیرند. [1]
ارزش فایده ای است که انسان به دیگران می رساند ارزش دستاوردهایی است که فعالیت، عمل و کار آدمی به دیگر آدمیان یا سازمانی به اجتماع، می دهد.ارزش هنگامی خلق می شود که، نفعی حاصل شود. در این حالت، ارزش بیشتر توسط "در یافت کننده " تعریف می شود تا به وسیله ی "ارائه دهنده". ارزش افزوده زمانی ایجاد می شود که کار و فعالیت یک انسان با یک سازمان به انسان یا اجتماع انسانی کمک کند تا به مقاصد خود دست یابد.
آنچه هویت و شخصیت سازمان را شکل می دهد، صرف ساختار سازمانی یا انجام برخی فرآیندها و فعالیتها نیست، بلکه ارزشی است که سازمان می آفریند و دستاوردهایی است که از طریق توانایی های فردی و قابلیتهای سازمانی خود به دریافت کنندگان دراجتماع ارائه می دهد.[2]
[1] www.wikipedia.com
[2] بینش، مسعود/ فکر بهبود/ مرکز آموزش و تحقیقات صنعتی ایران/ سال 1387/ ص 115
به ادامه مطلب رجوع کنید.
این راز
پاسخ تمام چیزهایی است که بوده که هست و تمام آن چیزیی که روزی خواهد بود...
فکر می کنید این راز چیست؟
درد بسیار است...
غم چندان است...
اما
زنده مانی نه ... زندگانی باید کرد.
بر سر آن ترک شیرازی بین حافظ و صائب و شهریار چه پیش آمده است
به قول حضرت حافظ
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
صائب در جواب می گوید
هر آنکس چیز می بخشد ز جان خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را
شهریار در جواب می گوید
هر آنکس چیز می بخشد به سان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را
و دوستی گوید
هر آنکس چیز می بخشد به زعم خویش می بخشد
یکی شهر و یکی جسم و یکی هم روح و اجزا را
کسی چون من ندارد هیچ در دنیا وو در عقبا
نگوید حرف مفتی چون ندارد تاب اجرا را
پسرکی با لباسی کهنه و نامرتب وارد کافی شاپ شد.
از گارسون قیمت بستنی خامه ای را پرسید.
گارسون با اخمی پاسخ داد ۴۵ سنت.
پسرک پولهایش را شمارد و دوباره قیمت بستنی ساده را پرسید.
گارسون عصبانی شده بود و باید به مشتریان دیگر هم می رسید.
به پسرک با لحن بدی گفت ۳۵ سنت.و اینکه زودتر تصمیم بگیرد چراکه او مشتری دارد.
پسرک علارغم علاقه اش به بستنی خامه ای بستنی ساده را انتخاب کرد.
وقتی گارسون برگشت ظرف خالی بستنی را دید و ۱۰ سنت برای انعام گارسون!!!
...
گاه گاه خود را با این پسرک مقایسه کنیم ...
ما چه می کنیم؟؟؟
شاید این طور درست نباشه
شاید آسمون این قدر ها که می گن بزرگ نباشه
شاید بشه بعضی حرفا رو باور نکرد
شاید این قدر ها که می گن ستاره ها دور نباشن
شاید بشه مثل پروانه ها سبک پرواز کرد
شاید این قدرا که می گن سخت نباشه
شاید بشه دید
شاید بشه شنید
شاید بشه فهمید
شاید بشه هم عاشق بود هم عاقل
شاید زیاد دور نباشه
شاید این قدرها هم که می گن حرف زدن سخت نباشه
شاید داشتن چیزها این قدر که می گن مهم نباشه مثل نداشتن بعضی چیزا
شاید بشه مهربون موند
شاید بشه اون چیزی که می گن نمیشه
شاید ...
باران می بارید...
خواب بودیم یا بیدار...شاید یاد نداشته باشیم...
تا به حال باران زیاد باریده و خواهد بارید...
کاش گاه گاه به باران بیندیشیم...
بیدار باشیم...
باران را با طراوتش یاد کنیم
از مهرش به زمین
از قاصدک بودنش
از الهی بودنش...
کوچک باشیم اندازه ی نخود
یا بزرگ باشیم قد یک غول
اندازه ی همیم
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را
سیاه باشیم یا سفید
سرخ باشیم یا زرد و نارنجی
یک رنگ می بینندمان
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را
پولدار باشیم مثل شاه
یا آس و پاس باشیم عین گدا
قدر و قیمتمان یکی است
وقتی خاموش کنیم چراغ ها را
شل سیلور استاین
دنیایی بی کران اند که تو را به گونه ای و من را به طریقی دیگر به خاطره هامان می برند...
**من غمگین بودم که چرا کفش نداشتم ، اتفاقا مردی را دیدم که پا نداشت...!
**********************************
** لذت دوستی با پا برهنگان در این است که مطمئنی هیچ ریگی به کفش ندارد.
خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند
ستایش کردم ، گفتند خرافات است
عاشق شدم ، گفتند دروغ است
گریستم ، گفتند بهانه است
خندیدم ، گفتند دیوانه است
دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم !
« دکتر علی شریعتی »
برایت آرزومندم......
اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی .
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی .
برایت همچنان آرزو دارم
دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دستکم یکی در میانشان
بیتردید مورد اعتمادت باشد.و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
که دستکم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،
تا که زیاده به خودت غره نشوی.و نیز آرزومندم
مفیدِ فایده باشی
نه خیلی غیرضروری،
تا در لحظات سخت
وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا
نگهدارد.همچنین، برایت آرزومندم
صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند
چون این کارِ سادهای است،
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران
ناپذیر میکنند
و با کاربردِ درست صبوریات برای دیگران
نمونه شوی.و امیدوام اگر جوان هستی
خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
و اگر رسیدهای، به جواننمائی اصرار نورزی
و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
چرا که هر سنی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
و لازم است بگذاریم در ما جریان
یابند.امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرندهای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره
گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.امیدوارم
که دانهای هم بر خاک
بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود
دارد.بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی
زیرا در عمل به آن نیازمندی
و برای اینکه سالی یک بار
پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی:"این مالِ من است".
فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ
دیگری است!
و در پایان،
اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
که اگر فردا خسته باشید، یا پسفردا شادمان
باز هم از عشق حرف برانید تا از نو
بیاغازید.اگر همهی اینها که گفتم
فراهم شد
دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم.
ویکتور هوگو.....
قبل تر ها هم می دانستم که عشق فقط عشق است
یک گیاه پیچان که تا تو را خفه نسازد از ناز و عشوه ی دروغینش هیچ نمی فهمی
عشق هیچ بود و تو می خواستی تمام باشد!!!
آری ... او قاتل جان بی جانت بود...
قبل تر ها با خود گفته بودم که دل هم بی وفا شده و تنها می گذارتم...
